Edukacja seksualna to formalna nauka o ciele, reprodukcji, zgodzie, związkach, antykoncepcji i zakażeniach. Dobre programy są trafne i dopasowane do wieku. Określają przyjemność i ryzyko, nie ujmując żadnego z nich w całości. Słabe programy pomijają fragmenty, które dorośli uważają za niezręczne, a potem dziwią się, dlaczego nastolatki wymyślają resztę.

Rodzice nadal kształtują przekonania dziecka o poczuciu wstydu. Szkoły i kliniki wypełniają luki, gdy w domach panuje cisza. Dorośli, którzy nie otrzymali takiej edukacji, mogą ją zdobyć później od lekarzy, z książek i od szczerych przyjaciół. Nie ma daty ukończenia szkoły, po której nie wolno uczyć się, jak działa prezerwatywa.

Politycy walczą o ten program nauczania, ponieważ płeć jest obok wartości. Fakty dotyczące ciała nie zmieniają się, gdy głosuje komisja.

Jeśli kogoś uczysz, używaj prawdziwych słów do określenia części ciała. Gry z pseudonimami nikomu nie pomogą w gabinecie lekarskim.