Het corpus callosum is de dikke band van zenuwvezels die de linker- en rechterhersenhelft met elkaar verbindt. Het is de grootste structuur van witte stof in de menselijke hersenen en de belangrijkste verbindingsweg voor communicatie tussen de hersenhelften.

Sensorische, motorische en cognitieve informatie kruist deze brug, waardoor de twee hersenhelften kunnen coördineren. Bij patiënten met een gespleten brein, waarbij het corpus callosum operatief is doorgesneden om ernstige epilepsie te bestrijden, functioneren de hersenhelften opvallend onafhankelijk van elkaar. Een patiënt kan bijvoorbeeld een object dat alleen in het rechter gezichtsveld wordt getoond niet benoemen, of tegenstrijdige handelingen met beide handen uitvoeren. Deze gevallen laten zien hoe gespecialiseerd de hersenhelften kunnen worden, terwijl ze onder normale omstandigheden toch deel uitmaken van één persoon.

De ontwikkeling van het corpus callosum gaat door tot in de adolescentie. De grootte en integriteit ervan zijn bestudeerd in relatie tot handvoorkeur, taallateralisatie en bepaalde ontwikkelingsstoornissen. Beschadiging door een beroerte, trauma of demyeliniserende ziekte kan de vlotte overdracht van informatie verstoren en disconnectiesyndromen veroorzaken.

Telkens wanneer de twee hersenhelften als één gecoördineerd systeem samenwerken, zorgt het corpus callosum voor de communicatie.