De fluit is een blaasinstrument dat geluid produceert wanneer de speler over een opening blaast in plaats van in een riet. Moderne concertfluiten zijn meestal van metaal, hoewel houten instrumenten nog steeds gebruikelijk zijn in historische en sommige volksmuziektradities.

De fluit heeft een heldere, wendbare klank en een groot dynamisch bereik. In orkestwerken speelt de fluit vaak melodielijnen en in concerten en kamermuziek komt hij ook als solo-instrument voor. Tot de familie behoren verder de piccolo, altfluit en basfluit, die elk het bereik en de klankkleur verder uitbreiden.

De techniek draait om precieze embouchurecontrole en efficiënte vingerzetting. De ademsteun moet stabiel maar flexibel zijn. Omdat de fluit geen rietweerstand heeft, ontwikkelen spelers een verfijnd gevoel voor luchtsnelheid en -richting. De helderheid van het instrument maakt het mogelijk om, indien nodig, boven grote ensembles uit te komen.

• Houtblaasinstrumenten worden bespeeld door over een opening te blazen.
• Heldere, wendbare toon
• Inclusief piccolo en andere maten.
• Vooraanstaand in orkesten en als solist.