Gesneden weefsel geneest beter wanneer de randen bij elkaar worden gehouden. Een hechting is een steek of een reeks steken die worden gebruikt om wondranden of zacht weefsel samen te brengen, en ook het materiaal waarmee die steken zijn gemaakt.

Hechtmateriaal is resorbeerbaar of permanent, monofilament of gevlochten, en wordt gekozen op basis van het weefseltype en de spanning. Technieken omvatten onderbroken, continue, subcutane hechtingen en gespecialiseerde patronen voor bloedvaten of pezen. Een juiste plaatsing verdeelt de spanning en minimaliseert dode ruimte en littekenvorming.

Het moment waarop niet-resorbeerbare huidhechtingen verwijderd kunnen worden, hangt af van de locatie en het genezingsproces. Infectie, wonddehiscentie en reacties op de hechtingen zijn mogelijke complicaties. Het beheersen van de hechttechniek is een fundamentele chirurgische vaardigheid die al vroeg in de carrière wordt aangeleerd en gedurende de hele loopbaan verder wordt verfijnd.

• Een steek die de randen van het weefsel bij elkaar houdt.
• Materiaal gekozen op basis van weefseltype en gewenste duurzaamheid.
• De techniek beïnvloedt de kracht, de genezing en de littekenvorming.
• Verwijderd of geabsorbeerd, afhankelijk van het materiaal en de locatie.