Spraak kan worden gemeten aan de hand van fysieke gebeurtenissen. Fonetiek is de studie van hoe spraakklanken worden geproduceerd, overgedragen en waargenomen, gebaseerd op anatomie, akoestiek en gehoor.

Articulatorische fonetiek beschrijft de bewegingen van de tong, lippen en strottenhoofd. Akoestische fonetiek analyseert frequentie, intensiteit en duur. Auditieve fonetiek onderzoekt hoe het oor en de hersenen spraak verwerken. Het Internationaal Fonetisch Alfabet biedt een gemeenschappelijke notatie voor de fijnmazige details.

Fonetiek ondersteunt klinisch werk, taalonderwijs, forensische analyse en spraaktechnologie. Het levert de empirische basis waarop fonologie abstracte klankpatronen opbouwt. Laboratoriuminstrumenten hebben de precisie van modern fonetisch onderzoek aanzienlijk verbeterd.

• Studie van de fysieke aspecten van spraakklanken
• Omvat de articulatorische, akoestische en auditieve takken.
• Gebruikt IPA voor gedetailleerde transcriptie.
• Vormt de basis voor klinische, technologische en taalkundige toepassingen.