Wetgevende instanties laten details vaak over aan specialisten. Een verordening is een regel die wordt uitgevaardigd door een administratieve instantie op basis van bevoegdheden die bij wet zijn gedelegeerd, ter uitvoering en aanvulling van de vereisten van de primaire wetgeving.

Overheidsinstanties stellen regelgeving op, vragen om publieke reacties en publiceren definitieve regels die rechtskracht hebben als ze correct worden aangenomen. Regelgeving kan veiligheidsnormen, marktgedragsregels, milieulimieten en subsidiabiliteitscriteria voor publieke programma's vaststellen. Rechtbanken toetsen deze regelgeving op consistentie met de wetgeving waarop deze betrekking heeft en op naleving van de procedurele vereisten.

Voor gereguleerde sectoren is het bijhouden en naleven van regelgeving een voortdurende verplichting. Richtlijnen en handhavingsmaatregelen geven verder vorm aan de praktische betekenis ervan. De grote hoeveelheid moderne regelgeving maakt het bestuursrecht tot een centraal terrein voor zowel overheidsinstanties als advocaten in de private sector.

• Een agentschapsregel ter uitvoering van een wet
• Aangenomen via een procedure van kennisgeving en commentaar of een vergelijkbare procedure.
• Heeft rechtskracht wanneer het rechtsgeldig is afgegeven.
• Onderworpen aan rechterlijke toetsing