Authenticatie bewijst dat u bent wie u beweert te zijn. Een gebruikersnaam en wachtwoord is de klassieke methode. Het is echter ook de zwakste. Wachtwoorden worden hergebruikt, via phishing verkregen en gekraakt. Multifactorauthenticatie (MFA) voegt een tweede factor toe: iets wat u bezit, zoals een telefoon of hardware-sleutel, of iets wat u bent, zoals een vingerafdruk. Met MFA is een gestolen wachtwoord alleen niet voldoende.

De factoren vallen in drie categorieën. Kennis is iets wat je weet, zoals een wachtwoord of pincode. Bezit is iets wat je hebt, zoals een telefoon of smartcard. Inherent is iets wat je bent, zoals een gezicht of vingerafdruk. Sterke authenticatie combineert minstens twee elementen uit verschillende categorieën. Een wachtwoord plus een sms-code is beter dan een wachtwoord alleen, maar sms-codes kunnen worden onderschept via sim-swapping. Authenticator-apps en hardwarebeveiligingssleutels bieden bescherming tegen deze aanval. Passkeys gaan nog een stap verder en vervangen wachtwoorden volledig door cryptografische gegevens die aan een apparaat zijn gekoppeld. De acceptatie ervan neemt toe, maar is ongelijk verdeeld. De meeste inbreuken beginnen nog steeds met een gecompromitteerde inloggegeven. MFA blokkeert het overgrote deel van deze pogingen.

Authenticatiefactoren

• Kennis — wachtwoord, pincode, beveiligingsvraag
• Bezit — telefoon, hardwaretoken, smartcard
• Aangeboren — vingerafdruk, gezicht, stem
• Locatie en gedrag — risicogebaseerde signalen

Authenticatie is niet hetzelfde als autorisatie. Bewijzen wie je bent komt eerst. Wat je wel en niet mag doen, komt daarna.