Urolage, ook wel bekend als watersport, is een seksuele activiteit waarbij urine een rol speelt. Het is een parafilie. Het kan inhouden dat je iemand ziet plassen, dat je zelf wordt beplast of dat je zelf op iemand plast. Het kan onderdeel zijn van dominantie en onderwerping, van vernederingsspelletjes of gewoon een zintuiglijke ervaring. Het wordt beoefend door mensen van alle seksuele geaardheden.

De term watersport wordt ook gebruikt voor sporten die in het water worden beoefend. Zwemmen, duiken, waterpolo en synchroonzwemmen. In een seksuele context is de betekenis specifiek. Urolagnia komt van het Griekse ouron, wat urine betekent, en lagneia, wat lust betekent. Het is geen stoornis, maar een variatie. Het wordt pas een stoornis als het leed of schade veroorzaakt. De meeste mensen die ervan genieten, doen dat met wederzijds goedvinden. Ze bespreken grenzen, beoefenen het op een veilige manier, gebruiken bescherming en ruimen achteraf op.

Overwegingen bij watersporten

• Toestemming is essentieel.
• Urine is steriel wanneer het het lichaam verlaat.
• Het kan bacteriën bevatten als de persoon een infectie heeft.
• Het kan de huid en de ogen irriteren.
• Hydratatie beïnvloedt smaak en geur.

Watersporten worden vaak verkeerd begrepen. Ze worden afgeschilderd als extreem of walgelijk. Voor degenen die ervan genieten, zijn ze intiem en plezierig. Ze zijn een vorm van grensverleggend spel. Ze verleggen grenzen. Ze verkennen macht en vertrouwen. Ze zijn niet voor iedereen. Dat is prima. Seksualiteit is divers. Waar het om gaat, is toestemming, veiligheid en communicatie. Watersporten zijn een uiting van die diversiteit. Ze zijn niet beter of slechter dan andere praktijken. Ze zijn gewoon anders. De sleutel is om de mensen die ervan genieten te respecteren. En ook de mensen die er niet van genieten. Toestemming is wederzijds. Altijd.