Een leerfetisjist vindt zijn of haar aantrekkingskracht in leer: de geur, het gewicht van een jas, het gekraak van een tuigje, de aanblik van goed onderhouden laarzen. Motorcultuur, de geschiedenis van leer in de homogemeenschap en de mainstream mode hebben allemaal bijgedragen aan deze beeldvorming. Voor sommigen is de uitrusting een onderdeel van hun identiteit. Voor anderen is het slechts een textuur die bij een zaterdagavond hoort.

Goed leer wordt als gereedschap onderhouden. Goedkope verf geeft af op huid en lakens. Pasvorm is belangrijk; een slecht gesneden harnas veroorzaakt onaangename blauwe plekken. Clubs die leer als dresscode hanteren, verwachten nog steeds dat de toestemming van de gasten beter is dan het meubilair.

De geschiedenis kent gemeenschappen die rondom deze esthetiek een zelfgekozen familie vormden. Het overnemen van deze stijl zonder de bijbehorende ethische principes is toegestaan ​​in een slaapkamer en oogt nog steeds mager in een bar die zich herinnert waarom het uniform ooit bestond.

Behandel het leer met zorg. Behandel ook de dialogen tijdens de scène.