Een interval is de toonhoogteafstand tussen twee noten. Het kan worden gemeten aan de hand van het aantal toonladderstappen of het exacte aantal halve tonen. Intervallen worden, afhankelijk van hun grootte en kwaliteit, beschreven als majeur, mineur, perfect, overmatig of verminderd.

Melodieën zijn opeenvolgingen van intervallen; akkoorden zijn stapels daarvan. Het oor herkent intervallen, zelfs wanneer de absolute toonhoogtes veranderen. Het trainen van het vermogen om intervallen op het gehoor te herkennen is een fundamenteel onderdeel van muzikaliteit, omdat het muzikanten in staat stelt muziek nauwkeurig te begrijpen en te reproduceren.

Sommige intervallen voelen stabiel en consonant aan; andere voelen gespannen en dissonant. Componisten benutten deze eigenschappen om beweging en een oplossing te creëren. Op instrumenten kan de fysieke afstand tussen noten al dan niet overeenkomen met het auditieve interval, afhankelijk van het stemsysteem en het ontwerp van het instrument.

• Afstand tussen twee velden
• Beschreven op basis van grootte en kwaliteit.
• Bouwsteen van melodie en harmonie
• Getraind op gehoor in muzieklessen.